موسیقی

بیشترین احساسی که هنگام گوش دادن به موسیقی غمگین احساس می شود، نوستالژی است، نه غم. طبق استاندارد پاسیفیک، «موسیقی غمگین «طیف وسیعی از احساسات پیچیده و تا حدی مثبت، مانند نوستالژی، آرامش، لطافت، تعالی، و شگفتی را به همراه دارد». هنگام گوش دادن به موسیقی، برای لذت بردن و قدردانی از کار و فکری که در هر آهنگ وجود دارد، وقت بگذارید.

عاطفه و نیت در یک آهنگ غمگین بسیار برجسته تر است. بیشتر آهنگ‌های شاد و شادی‌بخش با این هدف ساخته می‌شوند که در سرتان گیر کنند و بخواهید با ضرب آهنگ حرکت کنید. هنگام نوشتن یک آهنگ غمگین، هنرمند یک لمس شخصی به اشعار و موسیقی وارد می کند و افکار و احساسات زیادی را در هر نت وارد می کند. این باعث می شود که گوش دادن به یک آهنگ غمگین بسیار لذت بخش تر شود و بتوانید آنچه را که نویسنده در تلاش است از طریق موسیقی خود به تصویر بکشد احساس کنید. 

شنوندگان به شدت غمگین

اگر شنوندگان به شدت غمگین باشند، پس از گوش دادن به موسیقی غمگین، خلق و خوی آن ها رو به بهبودی می رفت، در حالی که اگر غمگینی خفیف داشتند، غم آن ها بدون تغییر باقی می ماند. این یافته‌ها نشان می‌دهد گوش دادن به موسیقی غمگین برای کاهش نشانه های غم و اندوه در خلق و خوی عمیقاً غمگین مؤثر باشد.

بخشی از این مطالعات نشان می دهد برای برخی افراد، بسته به زمینه های بیماری روحی و یا شخصیتی، موسیقی غمگین می‌تواند باعث بهبود احساسات منفی غم و اندوه عمیق شود. یک تحقیق شامل سه نظرسنجی از بیش از ۲۴۰۰ نفر در بریتانیا و فنلاند بود که بر احساسات و تجربیات به یاد ماندنی مرتبط با گوش دادن به آهنگ های غمگین متمرکز شده بود.

موسیقی این قابلیت را دارد که همراهی و راحتی را فراهم کند. مردم زمانی که در پریشانی عاطفی یا احساس تنهایی هستند یا زمانی که در حالات درون نگر به سر می برند، بیشتر به موسیقی غمگین گوش می دهند. موسیقی غمگین را می توان به عنوان یک دوست خیالی تصور کرد که پس از تجربه یک فقدان اجتماعی یا حتی احساس ناراحتی بی دلیل، حمایت و همدلی نشان می دهد. شنونده از حضور صرف یک فرد مجازی لذت می برد که موسیقی آن را ارائه می دهد. فردی که با شنونده در همان حال و هوای یکسان است و می تواند به مقابله با احساسات غم انگیز کمک کند.